در شرایطی که بحران شیوع ویروس کرونا کشور را فراگرفته و در سه هفته اخیر فعالیت‌های فرهنگی هنری کشور اعم از برگزاری کنسرت، اجرای تئاتر و اکران فیلم تعطیل شده‌اند و حتی کتابفروشی‌ها و کتابخانه‌ها نیز فعالیت خود را به حداقل و یا تعطیلی رسانده‌اند، وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی به عنوان متولی اصلی فرهنگ و هنر در کشور جز ارسال خبر تعطیلی‌ها، هیچ بیانیه رسمی مبنی بر سازوکار حمایتی خود از کسب و کارهای فرهنگی که در وضعیت پیش آمده به شدت متضرر شده‌اند صادر نمی‌کند و مسئولان مربوط نیز مواضع این وزارتخانه به عنوان نماینده دولت را مشخص نمی‌کنند.

نغمه دانش آشتیانی – آنچه در این بین بازارش داغ است حضور مسئولان در توییتر است که شامل سید عباس صالحی وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی و حسین انتظامی رییس سازمان سینمایی نیز می‌شود. به طور مثال وزیر ارشاد در جدیدترین توییت خود آورده است: «پویش احسان کرونایی را گسترش دهیم

پویش احسان مالکین

پویش احسان طلبکاران

پویش احسان صاحبکاران

پویش احسان کالاهای کرونایی

پویش احسان خدمات کرونایی

پویش احسان اوقات فراغت کرونایی

پویش احسان در عید نوروز کرونایی

و…

پویش احسان در روزهای #کرونایی پایانی ندارد.»

آنچه در این مطلب بارز است فراخواندن مردم به حل مشکلات کشور در قالب پویش‎های مختلف است؛ امری که بدون توصیه مسئولان نیز انجام می‌شود. همچنین لازم به ذکر است که یادآوری مسئولیت‌های مردمی و شهروندی از وظایف اولیه مسئولان نیست آن هم در شرایطی که از ساختارها و سیستم‌های مربوطه در دل دولت تکاپوی خاصی دیده نمی‌شود و آنها نه تنها افقی از وضعیت پیش‌رو ارایه نمی‌دهند بلکه راهکاری برای رفع ضررها نیز در دست ندارند.

در کنار این اظهارنظر وزیر ارشاد، رییس سازمان سینمایی نیز در توییت دیگری نوشته است: «باید برای جبران ضرر تعطیلی ناشی از کرونا در مشاغل خرد، بسته‌های حمایتی طراحی کنیم. چه پیشنهادی دارید؟»

اینکه رییس سازمان سینمایی به دریافت نظرات و پیشنهادهای مردم برای برون‌رفت از مشکلات معتقد است فی نفسه اتفاق مبارکی است، زیرا این رفتار در مدیریت سنتی کمتر دیده می‌شد و حال با رونق شبکه‌های اجتماعی این تعاملات پررنگ‌تر شده است، ولی باز هم اینچنین اظهارنظرهایی نگرانی صاحبان «مشاغل خرد» را که معاون و مشاور وزیر از آنها نام می‌برد، دوچندان می‌کند که آیا اساسا دولت نگاهی اصولی به آینده دارد و اتاق فکرهایی شامل متخصصان و دلسوزان تشکیل شده است که ضمن بررسی ابعادِ اتفاق برای آینده پیش رو برنامه‌ریزی درستی داشته باشند؟

آیا مدیران در حد دست یاری به سوی پویش‌های احسان دراز کردن و دریافت پیشنهادهای مردمی در توییتر، برای آینده برنامه‌ریزی کرده‌اند یا واقعا دراین سه هفته ابعاد تاثیر این تعطیلی و ادامه آن تا آینده‌ای نامعلوم بر کسب و کار عده زیادی از فعالان فرهنگ و هنر کشور مشخص شده و در دل وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی گروه‌هایی به طور متمرکز در حال ایده‌پردازی و مشورت برای ماه‌ها و یا سال پیش رو هستند؟

امید می‌رود چنین اتفاقی هرچند در سکوت خبری در دل همه وزارتخانه‌های دولتی رخ داده باشد؛ گرچه انتظار می‌رود مسئولان درباره همین موضوع نیز اطلاع‌رسانی کنند تا دست‌کم بخشی از نگرانی اهالی فرهنگ و هنر مرتفع شود و احساس کنند مسئولان مربوطه نسخه‌هایی اجرایی و عاقلانه برای برون‌رفت از این موقعیت دارند.

چشم امید به احسان مردم داشتن گرچه شاید نشان از اعتماد به مردمی باشد که این روزها جان و مالشان به شدت در معرض خطر است ولی قطعا راهکاری ساختارمند نیست و وقتی همین مردم پای صندوق‌های رای حاضر شدند تا دولت منتخب خود را برگزینند به این امید بودند که در چنین شرایطی سیستم و ساختار در قالب جامعه مدرن به یاری آنها بشتابد نه اینکه باز هم همه فشار مادی و معنوی اتفاق بر دوش آنها باشد.

مسئولان محترم! مردم حتما به حسب وظیفه انسانی و گاه هم از سر ناچاری و تنهایی، پویش‌های احسان خود را راه‌اندازی می‌کنند ولی شما برای انجام وظایف خود که بابت آنها از همین مردم حقوق دریافت می‌کنید، چه می‌کنید؟

منبع: سینماسینما

۱ دیدگاه

دیدگاهتان را بنویسید